مطالب مفید برای بابا و مامانای گل
مطالب مفید برای بابا و مامانای گل
بازی حق کودک است،‌او را از این حق محروم نکنیم.
تاريخ : 13 / 11 / 1390 | نویسنده : نیکتا
بازدید : 422 مرتبه

     نقش بازی در زندگی کودکان
بازی‌ کودکان3ماهه متفاوت از 4ماهه است. با توجه به این مساله درمی‌یابیم که بازی چه نقش مهمی را در زندگی کودکان ایفا می‌کند، به‌گونه‌ای که می‌توان بازی را شکل‌دهنده شخصیت کودک دانست.
اگر تحلیل دقیقی روی بازی کودک در خردسالی داشته باشیم، می‌توانیم تا حد زیادی شخصیت او را در بزرگسالی بیابیم؛ خشونت، کمرویی، عصبی بودن، ترس و وحشت و عدم اعتمادبه‌نفس در بزرگسالان جزو مواردی هستند که در بازی‌های کودکانه این افراد قابل کشف می‌باشند و اگر در همان دوران به کمک کودکان برویم، در بزرگسالی با مشکلات کمتری روبه‌رو خواهندشد.
از بازی‌کردن کودک خود جلوگیری نکنید زیرا در بازی، کودک توانایی ارتباط جمعی با دنیای اطراف خود را پیدا کرده و قادر به حل مشکلات کوچک و بزرگ خود خواهد بود.
با توجه به زندگی ماشینی امروز و خانه‌هایی که روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شوند، نیازمند یافتن بازی‌های مناسب در آپارتمان‌ها هستیم، هرچند هیچ‌کدام از این نوع بازی‌ها جایگزین بازی در فضای باز نمی‌شود.
روانشناسان معتقدند که اثرات بازی‌ در فضای باز به مراتب بیشتر از بازی‌ در فضای بسته است. متاسفانه امروزه دنیای بازی‌های کامپیوتری چنان دنیای کودکان را اشغال کرده که از هرگونه بازی فکری و بدنی بازمانده‌اند و نه‌تنها سودی به حال کودکان ندارد که مانع ارتباط جمعی کودک نیز می‌شود. یکی از اثرات بد بازی‌های کامپیوتری، چاقی مفرط کودکان است که به علت نشستن مداوم مقابل تلویزیون یا کامپیوتر به‌وجود می‌آید. بعضی از این بازی‌های کامپیوتری که جنبه فکری و سرعت عمل دارند، در زمان‌های محدود برای بچه‌ها خوب هستند ولی استفاده بیش از حد از این بازی‌ها نه‌تنها کمکی به آنها نمی‌کند بلکه تا حدی باعث عصبی و کم‌حوصله‌شدن کودکان نیز می‌گردد، به همین دلیل استفاده از این بازی‌ها باید کنترل شده و در زمان‌های خاصی باشد.
بازی‌کردن کودکان به رشد اجتماعی و عاطفی آنها کمک می‌کند،کودک با دنیای واقعی، زیبایی و زشتی‌های آن آشنا می‌شود و کم‌کم می‌آموزد که با همیاری و مشارکت، کارهایش را پیش ببرد. کودک با بازی‌کردن، می‌آموزد که مسوولیت‌پذیر باشد و راه‌هایی برای بروز و بیان اعتقادات و احساسات خود می‌یابد.
دکتر رابرت وایت می‌گوید: بازی کردن برای همه افراد کاری شادی‌آفرین است ولی برای کودکان، علاوه بر شادی‌بخش بودن، عملی جدی محسوب می‌شود.
بنابراین بازی‌کردن کودکان را به‌هیچ عنوان نمی‌توان وقت‌ تلف‌کردن دانست زیرا بخش مهمی از آینده کودک با بازی‌کردن شکل می‌گیرد و استعدادهای نهفته و پنهان او، فرصت شکوفایی می‌یابند. کودک با رعایت مقررات، رقابت، پیروزی و شکست، مبارزه با ترس و خجالت، مسوولیت‌پذیری و مشارکت آشنا می‌شود و بدین طریق برون‌گری و تقویت حواس و افزایش توانمندی‌های او می‌گردد.
نکته مهم در بازی کردن، توجه به روحیات کودکان است و بازی‌ها باید متناسب با این روحیات انتخاب شود. به‌طور مثال کودکی بیش‌فعال و پرانرژی است. این کودک حداقل به یک یا دو بازی پرتحرک در روز احتیاج دارد، در غیر این صورت، انرژی کودک انباشته شده و موجب بروز مشکلات رفتاری در او می‌شود، بنابراین در انتخاب بازی باید به میزان سلامتی، بهره هوشی، جنسیت، خلاقیت، شرایط روحی و فرهنگ خانواده توجه کرد.
والدین باید برای بازی‌های روزانه کودک خود برنامه‌ریزی داشته باشند و آن را جهت دهند. مثلا قرار‌دادن حداقل یک بازی آموزشی در روز برای کودک الزامی است.
شایان، کودکی بود که از 3سالگی تحت تعالیم پدر و مادر خود به بازی‌کردن درست و هدفمند پرداخت و به همین علت در 7 سالگی از لحاظ ذهنی، درسی، برخورد اجتماعی و گروهی از سایر همکلاسی‌های خود بالاتر بود و این بازی‌های طبقه‌بندی شده به او کمک کرد تا از نظر درسی به‌خصوص در یادگیری زبان دوم و ریاضیات عملکردی عالی داشته باشد.
با بازی کردن می‌توانیم چنان به کودک خود نزدیک شویم که او ما را مثل دوست خود بداند. والدینی که در کودکی فرزندانشان، زمان‌هایی را به بازی با آنها اختصاص داده‌اند، مشکلات کمتری در سنین نوجوانی با آنها داشته‌اند زیرا در نهان کودک، اعتماد به پدر و مادر شکل گرفته و در سن نوجوانی هم قادر به برقراری ارتباط با والدین خود هستند.
از بازی‌های مهم و اساسی کودکان، بازی‌های تخیلی است که به رشد و خلاقیت کودک کمک بسیاری می‌کند. این‌گونه کودکان خلاق در بزرگسالی می‌آموزند که در مواجهه با مشکلات سوار بر ابر خیال شده و راه‌حل‌های فوق‌العاده‌ای بیابند. کودکانی که در کنار این بازی‌های خلاق، بازی‌های آموزشی نیز دریافت کرده‌اند، راه‌حل‌های واقعی‌تری می‌یابند، در نتیجه خلاقیت و عملکرد صحیح از کودکی در عمق وجود آنها جا می‌گیرد.
کودکانی که خلاقیت قوی دارند، اغلب کسانی هستند که قادر به سرودن شعر، نواختن ساز یا نقاشی‌کشیدن هستند و این افراد در بزرگسالی نیز به یک موسیقیدان، نقاش، خطاط، کارگردان یا نویسنده خوب تبدیل می‌شوند.
یکی دیگر از بازی‌هایی که به شکل‌گیری شخصیت کودک کمک می‌کند، بازی‌های تقلیدی است. کودک در این بازی‌ها می‌آموزد که نقش فرد دیگری را بازی کند (مثلا نقش پدر و مادر، معلم، خاله و...) ایفای این نقش‌ها در مرحله اول دقت و نکته‌سنجی کودک را برای بهتر بازی‌کردن بالا می‌برد و در مرحله بعد به او یاد می‌دهد که خود را به‌جای دیگران گذاشته و شرایط آنها را درک کند.
در بازی کردن، سن کودک خود را فراموش نکنیم. او قرار نیست که هر چیز را به‌طور کامل و صحیح انجام دهد. پس، از محدود کردن او در بازی‌ها بپرهیزید. همچنین از خط‌دادن بیش از حد، به گونه‌ای که کنترل بازی در دست شما قرار بگیرد، خودداری کنید.
اسباب‌بازی‌های گرانقیمت، خلاقیت کودک را افزایش نمی‌دهد. کودک هرگز به قیمت یک اسباب‌بازی نگاه نمی‌کند. حتی ممکن است جذابیت بازی‌کردن با یک تکه چوب برای او بسیار بیشتر از اسباب‌بازی گرانقیمت و ارزشمندی باشد که شما خریده‌اید. در خرید پیش از هر کاری به ایمنی اسباب‌بازی و سپس عملکرد آن دقت کنید اما در نظر داشته باشید که مهم‌تر از هر چیز برای کودک، بازی کردن با بزرگ‌تر‌هاست. در آن حالت، هر اسباب‌بازی‌ای برای آنها جذاب خواهد بود، حتی اگر این اسباب‌بازی یک ماهیتابه باشد! مهم این است که فضای بازی کودک دلپسند و شاد باشد.
در حین بازی به نحوه ادای کلمات کودک و رفتارها و برخوردهای او دقت کنید. کلمات و برخوردها، آینه تمام‌نمای طرز حرف‌زدن و برخورد‌کردن شما و معلمان اوست. تجربه ثابت کرده که کودک بیش از هر کس از پدر و مادر و معلمان خود تاثیر می‌گیرد و نیمی از دنیای کودک در آرزوی تبدیل‌شدن به پدر و مادر یا معلم خود سپری می‌شود. از نظر کودک، کامل‌ترین و قدرتمند‌ترین افراد، والدین و معلم‌های او هستند و به همین دلیل اگر نکته منفی‌ای را در رفتار کودک خود مشاهده کردید، در برخورد خود جست‌وجو کنید.
در دنیای تک‌فرزند امروز، حضور در محیط‌هایی مانند پارک، شهربازی و زمین بازی کودکان به یک ضرورت تبدیل شده است. در این‌گونه مکان‌ها، بگذارید کودکتان، خود، دوستانی پیدا کرده و با آنها بازی کند و به‌طور جدی از وارد شدن به دنیای آنها بپرهیزید. با این کار کودک خود را به فردی اجتماعی و مستقل تبدیل کنید.

بازی حق کودک است،‌او را از این حق محروم نکنیم.



موضوع :
تاريخ : 6 / 11 / 1390 | نویسنده : نیکتا
بازدید : 207 مرتبه

کودکان و پرخاشگری

یکی از دلایل عمده ای که باعث پرخاشگری و گاه حتی فراتر رفته و تبدیل به شکستن هنجار ها و بزهکاری می گردد سرزنش و نکوهش های بسیار والدین در دوران کودکی و نوجوانی می باشد.سرزنش هایی که در انتها باعث از بین رفتن اعتماد بنفس کودکان نسبت به عملکرد خود می گردد و بهمین منظور دائم تلاش می کنند تا بجای برآورد و بیان خواسته های خود به خواسته های دیگران توجه کنند چون آموخته اند که عملکرد ایشان اغلب مورد سرزنش و نکوهش قرار گرفته و ناگزیر برای بدست آوردن نوازش از جانب والدین و نزدیکان خود می بایست اینگونه عمل کنند. متاسفانه این عملکرد والدین در بسیاری مواقع با شکست روبرو می گردد زیرا هنگا میکه کودک کاری مورد انتظار را انجام می دهند، ولی نوازش دریافت نمی کند احساس می کند که به او خیانت شده است. بهمین دلیل بعدها او دچار مشکل شده و راه حل را در گرفتن انتقام با شکستن هنجارها و یا پرخاشگر می گردد. در اینجا نمونه هایی از این موضوع در زیر ارائه شده است.

درمان‌ پرخاشگری در کودکان

برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ اولین‌ گام‌ اینست‌ که‌ نوع‌ پرخاشگری‌ آنها را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ نماییم.

۱- در مورد کودک‌ پرخاشگری‌ که‌ الگو پذیری‌ عامل‌ این‌ گونه‌ رفتار او بوده، باید روی‌ الگوی‌ کودک‌ کار کرد و راه‌های‌ دیگری‌ جز پرخاشگری‌ را به‌ آن‌ الگو آموخت.

۲- اگر پرخاشگری‌ در اثر ناکامی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، بایستی‌ کودک‌ ناکام‌ را در رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مطلوب‌ و دوست‌ داشتنی‌ کمک‌ کنیم.

۳- در مواردی‌ که‌ علت‌ پرخاشگری‌ اضطراب‌ است، باید از نگرانی‌ درونی‌ و اضطراب‌ کودک‌ مطلع‌ شویم.

بازی حق کودک است، او را از این حق محروم نکنیم.

 



موضوع :
تاريخ : 5 / 11 / 1390 | نویسنده : نیکتا
بازدید : 196 مرتبه

احساسات در کودکان

احساسِ گناهِ کودک فرصتی است برای آموختن مسؤولیت‌پذیری و دانستن پیامدهای رفتارش. واکنش والدین نسبت به خطای کودک می‌تواند تاثیر عظیمی بر تقویت ( یا تضعیف) وجدان کودک، قابلیت یادگیری درست و نادرست، و سطح علاقه به اجتماع و مسؤولیت‌پذیری او دارد. کودکانی که اجازه می‌یابند احساسات خود را درک و احساس کنند و والدین‌شان به آن‌ها کمک می‌کنند که احساسات‌شان را بشناسند و از آن‌ها درس بگیرند؛ در حال آموختن مهارت برخورد به روش مسؤولانه با مسائل زندگی هستند. در صورتی که احساسات بچه‌ها سرکوب ‌شود آن‌ها با سوءرفتار در اشکال گوناگون احساس خود را بیان می‌کنند.

بازی حق کودک است،‌او را از این حق محروم نکنیم.



موضوع :
تاريخ : 3 / 11 / 1390 | نویسنده : نیکتا
بازدید : 215 مرتبه

 

تحقیقات جدید

برخی متخصصان عقیده دارند، کودک باید به شکلی تغذیه وتربیت شود که مزه های جدید را دوست داشته باشد. بسیاری از کودکان وقتی غذا ویا مزه جدیدی را به آنها می دهند، آن را نمی پذیرند؛ فقط به خاطر اینکه آن غذا یا آن مزه جدید وعجیب است؛ اما وقتی پس از چند روز همان غذا را به آنها می دهیم،‌آن را با پذیرش بیشتری قبول می کنند، چون دیگر آن غذا برایشان آشنا شده است .


رفتارهای غذایی در کودکان

دوست داشتن بعضی از غذاها و دوست نداشتن بعضی دیگر

کودکان ممکن است غذایی را از نظر رنگ ، بو و طعم دوست داشته و بعضی غذاهای دیگر را دوست نداشته باشند، مخصوصا در سال دوم تولد دوست نداشتن بعضی از غذاها بیشتر ظاهر می شود. بنابراین مادر چه درحال سلامت و چه دربیماری کودک باید غذایی راکه کودک دوست دارد به او عرضه کند و از دادن غذاهایی که دوست ندارد خود داری نماید.

اصرار کردن در خوردن غذا وعده وعید دادن جایزه دادن و بالاخره عصبانی شدن والدین.

بعضی از مادران در موقعی که کودک به عللی از خوردن غذا مخصوصا هنگام بیماری خودداری میکند به اواصرار

 می کنند، وعده وعیدهایی به او می دهند، حتی جایزه می دهند و بالاخره اگر کودک غذا نخورد عصبانی می شوند. اینگونه رفتارها نه فقط کمک نخواهد کرد بلکه کودک را از خوردن غذا باز میدارد. بعضی از مادران به عنوان جایزه شیرینی و شکلات یا پول می دهند تا کودک غذایش را بخورد. کودک در دفعات بعد غذا نمی خورد تا جایزه دیگری دریافت کند. بعضی از مادران کودک را می خوابانند و غذا را به داخل دهان او فرو می کنند به طوری که کودک ممکن است پس از خوردن غذا استفراغ کند. اگر این روش در مورد بعضی از غذاها به دفعات تکرار شود کودک ممکن است تا آخر عمر از خوردن آن غذا خودداری کند.

زمان ناکافی برای غذا خوردن

بعضی از مادران زمان کافی برای غذا خوردن کودک منظور نمی کنند. کودکی را که مشغول باز ی است، ناگهان صدا می کنند که به اوغذا دهند. چنین کودکی آمادگی برای خوردن غذا ندارد. پدر و مادر باید قبل از آماده غذا ، کودک را صدا کنند، دست و صورت او را بشویند و درمورد غذا با او گفتگو کنند، حتی قبلا به کودک بگویند که غذای خوب و خوشمزه ای برای او تهیه کرده اند تا کودک برای غذا خوردن آمادگی پیدا کند. اگر همه فامیل روی صندلی و میز غذا می خورند برای کودک نیز صندلی تهیه شود که او نیز مانند همه اعضای فا میل مسلط به میز غذا باشند. هنگام غذا خوردن همه اعضای خانواده باید در مورد غذا با یکدیگر گفتگو کنند تا زمان غذا خوردن زمان خوش و شادی برای همگی باشد.

اشتهای کودکان

اشتهای کودکان در حال سلامت ممکن است از روزی تا روز دیگر و از وعده ای تا وعده دیگر متفاوت باشد. اگر کودک در یک وعده نسبت به غذا اشتها ندارد و غذایش را نمی خورد پدر و مادر نباید نگران باشند و باید کودک را آزاد بگذارند، اگر مشکلی نداشته باشد، نوبت دیگر غذا را خواهد خورد. معمولا کودکان اگر دچار بیماری عفونی یا غیر عفونی گردند دچار کم اشتهایی می شوند.

غذای روزانه کودک باید کامل و سرشار از همه مواد مغذی باشد

غذای روزانه کودک باید دارای همه مواد مغذی باشد. کودک برحسب نیاز خود، نوع ومقدار غذا را انتخاب کرده و خواهد خورد. مشکل تغذیه در سن 2 تا 3 سالگی موقعی به وجود می آید که مادر بخواهد غذایی را که خود دوست دارد به کودک بدهد وحتی بخوراند. کودک در مقابل عمل مادر که می خواهد با اصرار غذایی را به او بخوراند امتناع می کند و در نتیجه مشاجره بین مادر وکودک به وجود می آید.
موقعی که کودک به سن 2 سالگی رسید می توان رژیم غذایی پدر و مادر را به او عرضه کرد. رژیم غذایی کودک باید شامل (غلات مانند ذرت، گندم، برنج) ، سبزی ها، میوه ها، گوشت و شیر و لبنیات باشد. چربی و رژیم غذایی کودکان زیر دو سال نباید محدود باشد ولی موقعی که کودک به سن 2 سالگی رسید رژیم غذایی او از نظر مقدار چربی باید محدود شود.در این سن باید 30% کالری مورد نیاز کودک چربی باشد (10 درصد چری اشباع شده و 7 تا 8 درصد چربی اشباع نشده). مقدار کلسترول غذای کودک نباید بیش از 100 میلی گرم برای هر 1000 کالری مورد نیاز کودک باشد. انجمن قلب آمریکا توصیه کرده است که چنین رژیم غذایی از تصلب عروق قلب و افزایش وزن کودکان جلوگیری می کند.

مواد غذایی مورد نیاز کودک

انرژی: میزان انرژی که کودک در سن 1 تا 3 سالگی نیاز دارد بستگی به چگونگی رشد و همچنین فعالیت او دارد ولی به طور متوسط 1300 کالری در روز نیاز او را برطرف می کند.
پروتئین: کودکان بین یک تا سه سالگی، روزانه 16 گرم پروتئین نیاز دارند.
املاح:شایع ترین کمبود غذایی در سن یک تا سه سالگی کمبود آهن ، کلسیم ، روی، ویتامین B6 و ویتامیA می باشد. اگر کودک تحریک پذیر است ، زود خسته می شود، زیاد خمیازه می کشد و رنگ رخساره اش پریده است، دچار کمبود آهن می باشد. کودکانی که عادت غذایی صحیح ندارن، مواد غذایی که آهن ندارد مانند شیر، آب میوه، مایعات گازدار می خورند و غذاهایی که سرشار از آهن می باشد مانند گوشت گوسفند، زرده تخم مرغ، عدس ، ماهی کمتر می خورند دچار کم خونی ناشی از فقر آهن می شوند.
کلسیم: یکی از مشکلات تغذیه کودکان کمبود کلسیم بدن آنهاست. نیاز بدن کودک در سنین 1 تا 3 سالگی در حدود800 میلی گرم کلسیم در 24 ساعت می باشد. اگر کودکی موادی که دارای کلسیم می باشد مانند شیر، لبنیات (ماست و پنیر و...) نخورد کلسیم به بدن او نرسیده و بدن قادر نیست استخوان و دندانهای سالم بسازد. برای رسیدن کلسیم به مقدار مورد نیاز کودک یعنی 800 میلی گرم کلسیم، کودک باید دولیوان (نیم لیتر) شیر در روز بخورد.
روی: کودکانی که دچار کمبود روی هستند رشد نمی کنند، اشتها ندارند و التیام زخمهای بدنشان بیشتر از حالت طبیعی طول می کشد. بهترین منشأ روی عبارت است از: گوشت، انواع مغزها، ماهی و مخصوصا غذاهای دریایی که معمولا کودکان کمتر به خوردن آنها میل دارند و یا در دسترس آنها نیست.
اگر کودک از خوردن موادی که "روی" دارد محروم است باید به او فرآورده های روی به صورت دارو داده شود.
ویتامین B6 :این نوع ویتامین در گوشت، ماهی ، سیب زمینی، موز، حبوبات و نخود سبز وجود دارد.
ویتامین A:بهترین منشأ ویتامنی A لبنیات و روغن ماهی است. ماده اولیه ویتامین A در سبزی ها، مرکبات ، کدو ، هویج، سیب زمینی، هلو و زردآلو وجود دارد.
غنی سازی مواد غذایی:در مناطقی که کودکان دچار کمبود غذایی ذکر شده هستند، ضرورت دارد که به آرد گندم در دسترس کودکان، املاح و ویتامین های لازم اضافه گردد تا مواد غذایی لازم و ضروری به بدن آنها برسد و سلامتی آنها تامین گردد

.
منبع :مادر وپدر امروز

نويسنده: پرفسور سلطان زاده

 بازی حق کودک است،‌او را از این محروم نکنیم.

 

 

 



موضوع :
تاريخ : 1 / 11 / 1390 | نویسنده : نیکتا
بازدید : 271 مرتبه


تاثيرات شگفت انگيز هنر بر كودكان


با اين كه هنر هميشه جنبه تفريح جانبي داشته، ‌اما در حقيقت نقشي كليدي در يادگيري و پيشرفت كودكان دارد. شايد تعجب كنيد اگر بشنويد كه مثلاً ‌همين نقاشي كشيدن ساده كودكان باعث بالا رفتن اعتماد به نفس در آنها،‌پيشرفت مهارت هاي ظريف حركتي، ‌آماده شدن براي يادگيري خواندن و تقويت قدرت تحليل شان مي شود. اين گفته دكتر كنت و سن است كه راجع به نقش مغز در آفرينش هنر تحقيق مي كند. همين طور موسيقي مي تواند به يادگيري رياضي و توانايي خواندن كمك كند. حركات ريتميك باعث سلامت جسمي مي شود و هنر نمايش به بالا رفتن دامنه لغات كودكان كمك مي كند. هنر همچنين باعث مي شود بچه ها احساسات خود را درست كنترل كنند و زندگي اجتماعي بهتري داشته باشند.
به گفته دكتر ژوزف پيرو، استاد دانشگاه لانگ آيلند:« هنر به كودكان كمك مي كند تا بدون شكست بهتر خطر كنند و اعتماد به نفس خود را بالا ببرند. ثبت نام در كلاس هاي هنري مختلف پرهزينه است اما شما مي توانيد با هزينه كمي اين فعاليت ها را در خانه خود و با وسايل در دسترس امتحان كنيد و زماني پر از نشاط را در كنار دلبندتان بگذرانيد.

هنرهاي تجسمي
 

ساليان سال است كه بچه ها كاغذها ( و شايد ديوارها!) را خط خطي كرده و با انگشت رنگ آميزي مي كنند اما اخيراً محققان به تاثيرات دامنه دار آنها پي برده اند.
دكتر واسُن طي تحقيقات متعددي دريافته است هنرهاي تجسمي قسمت هاي مختلفي از مغز بچه ها را فعال مي كند؛‌ قسمت هاي مربوط به تصميم گيري مغز،‌حركات بدني و حافظه و توجه به جزئيات كه يكي از اجزاي اصلي در مهارت هاي مربوط به خواندن هم هست.

براي يك تا سه ساله ها، ‌نقاشي با پودينگ:
 

مقداري پودينگ را در ظرف هاي مختلف تقسيم كنيد و يك قطره رنگ خوراكي به هر كدام اضافه كنيد. لباس هايي كه كثيف شدن شان براي تان اهميتي ندارد به تن فرزندتان كنيد يا حتي اجازه دهيد بدون لباس نقاشي بكشند ( نگران نباشيد‌، بعداً‌ با يك حمام همه چيز مرتب مي شود!). يك سفره پهن كنيد و هنرنمايي فرزندتان را به تماشا بنشينيد!
نكته خوب در استفاده از پودينگ،‌ خوراكي بودن آن است و نگراني بابت تجربه هاي چشايي كودك تان نيز نخواهيد داشت.
حين نقاشي مي توانيد تركيب رنگ ها را هم نشان دهيد و با هم معجزه كنيد: قرمز + آبي = بنفش

براي سه تا پنج ساله ها، ‌معرق كاري با ماكاروني:
 

در ظرف هاي مختلف،‌ رنگ هاي خوراكي متفاوتي بريزيد و به آنها آب و ماكاروني فرمي اضافه كنيد. چند لحظه صبر كنيد تا ماكاروني ها رنگ بگيرند. آنها را در سيني بريزيد تا خشك شوند. وسط يك تكه كارتن را به شكلي كه دوست داريد ببريد به طوري كه شبيه قاب عكس شود. وسايل را در اختيار فرزندتان بگذاريد تا ماكاروني ها را به كارتن بچسباند و آن را تزيين كند. حالا يك قاب عكس زيبا از هنر فرزندتان داريد.
فعاليت مذكور علاوه بر اين كه مهارت هاي ظريف حركتي را تقويت مي كند اين را نيز مي آموزد كه با هر چيزي مي توان اثري هنري خلق كرد. همين طور بچه ها تمركز كردن بر كاري را از ابتدا تا انتها مي آموزند،‌ مهارتي كه بعدها در رياضيات،‌خواندن و حل مسائل پيچيده به آن احتياج پيدا مي كنند.

براي پنج تا هفت ساله ها‌، نقاشي در ابعاد واقعي خود:
 

كاغذ بزرگي به ابعاد فرزندتان تهيه كنيد يا كاغذهاي كوچك را از پشت به هم بچسبانيد و به اندازه مورد نظر برسانيد. از فرزندتان بخواهيد روي كاغذ دراز بكشد و اطراف بدنش را خط بكشيد تا قالبي از بدنش روي كاغذ درست شود. حالا از او بخواهيد تا جزييات را تكميل كند؛‌ مو،‌ صورت،‌ لباس و ... حتي براي بچه هاي بزرگ تر مي توان اسكلت و اعضاي داخلي بدن را هم امتحان كرد يا هر چيز كه فرزندتان دوست دارد و برايش لذت بخش است. او مي تواند جلوي آينه برود تا جزييات لباس يا بدن خود را با دقت بيشتري ببيند و بكشد؛‌ چيزي كه باعث تقويت قدرت مشاهده و تميز دادن جزييات مي شود. مي توانيد حاصل كار فرزندتان را پشت در اتاقش آويزان كنيد.

نمايش
 

نقش بازي كردن در ظاهر؛‌ يك تفريح تمام عيار به نظر مي آيد،‌اما در حقيقت كمك بزرگي به تقويت قدرت مغز مي كند. نمايش مهارت زباني،‌ دايره لغات و مهارت قصه گويي بچه ها را پرورش مي دهد.

براي يك تا سه ساله ها
 

يك آلبوم عكس هاي كودك تان در حالات مختلف تهيه كنيد و با ديدن هر عكس به او كمك كنيد تا آن لحظه ها را به خاطر بياورد و تا جايي كه مي تواند از آنها براي تان بگويد. تشويقش كنيد همان كارها را تكرار كند. از جزيياتي كه مربوط به قواي حسي مختلف مي شود،‌استفاده كنيد مثلاً‌ توضيح دهيد كه سيبي كه در آن عكس بود‌، چه طعم و بويي داشت. داشتن يك تصوير ذهني از معني كلمات،‌ مهارت مهمي براي آغاز «خواندن» است.

براي سه تا پنج ساله ها
 

اشياي مختلفي را از اطراف خانه جمع كنيد و همه را در كيسه اي بريزيد. به نوبت آنها از كيسه خارج نموده و سعي كنيد به اين سوال جواب دهيد:« اين را چه چيز ديگري مي توان تصور كرد؟» مثلاً‌ يك آبكش مي تواند كلاه شود با ماسكي روي صورت! به جز اين كه عكس هاي بامزه اي با اين بازي مي توانيد از فرزندتان بگيريد،‌ او هم ياد مي گيرد كه خودش چگونه به تنهايي فكر كند.

براي پنج تا هفت ساله ها:
 

كتاب مورد علاقه كودك تان را بخوانيد در حالي كه او حركات مختلف كتاب را نمايش مي دهد. حركاتي كه برايش مشكل است را توضيح دهيد؛‌ چگونه مي تواند نمايش دهد با دو شخصيت كتاب را انتخاب كنيد و بدون نگاه كردن به كتاب سعي كنيد صحبت ها و حركات شان را به خاطر بياوريد و بازي كنيد. تماشاگر را فراموش نكنيد. حتي خرس هاي پشمالو و عروسك ها هم مي توانند تماشاگران خوبي براي نمايش شما باشند!

موسيقي
 

به جز ارتباط موسيقي و رياضيات به جهت داشتن بازه هاي زماني مشخص و منظم، ‌محققان دريافته اند كه موسيقي به توانايي خواندن در بچه ها هم كمك مي كند. در يك تحقيق نشان داده شد بچه هايي كه دو بار در هفته به مدت سه سال به كلاس موسيقي مي رفتند،‌مهارت خواندن بالاتري نسبت به بچه هايي كه در هيچ كلاس موسيقي شركت نكرده بودند داشتند.

براي يك تا سه ساله ها
 

حتي بچه هاي كوچك يك ساله هم گاهي مي توانند كلمات را به زبان خودشان تكرار كنند،‌ بعضي از شعرهايي كه پرسش و پاسخي هستند ( مثل عمو زنجيرباف) را بخوانيد و از آنها بخواهيد يا جواب بدهند يا بعد از شما تكرار كنند. اين كار باعث تقويت حافظه و قدرت شنوايي كودك مي شود.

براي سه تا پنج ساله ها:
 

با كمك كودك تان با وسايل خانه،‌ وسايل موسيقي ساده بسازيد،‌ مثلاً‌ در يک ظرف دردار و پلاستيكي مقداري برنج بريزيد و از آن جغجغه بسازيد يا در ليوان ها و بطري هاي شيشه اي مقدار متفاوتي آب بريزيد و آرام با قاشق به آنها بزنيد. اين بازي به راحتي مي تواند زمينه اي بر دانش فيزيك باشد!‌ مقدار مختلف آب، ‌نت هاي متفاوتي مي سازد.

براي پنج تا هفت ساله ها:
 

دو ترانه متفاوت را براي كودك تان پخش كنيد و از او بخواهيد آنها را توصيف كند و شباهت ها و تفاوت هاي شان را توضيح دهد. از لغاتي مانند تند و ملايم،‌ با صداي بلند يا آرام،‌ مي توان براي توصيف استفاده كرد. در صورت آشنايي قبلي شايد صداي بعضي از سازها را هم بتواند تشخيص دهد. توجه به صداهاي يك ترانه، ‌مهارت هاي زباني و شنيداري را به شدت افزايش مي دهد.


منبع:مجله راه موفقيت

 

 



موضوع :
صفحه قبل 1 صفحه بعد